W dniu 30.06.2020r w Delegaturze Rejonowej PZD w Zabrzu po wymuszonej przerwie związaną z covid-19 odbyło się trzecie w tym roku szkolenie dla 16 nowych działkowców. Stosując się do obostrzeń sanitarnych przed szkoleniem została zdezynfekowana sala, każdemu z nowo przybyłych działkowców została zmierzona temperatura. Wykład multimedialny prowadziła Pani mgr Marta Pawłowska. Tematem szkolenia był: Statut PZD, Regulamin ROD, Ustawa o PZD z 13 grudnia 2013 r., oraz inne przepisy związkowy oraz Uchwały struktur PZD dotyczące poszczególnych przepisów. Podczas szkolenia jak i po szkoleniu Pani mgr Marta Pawłowska odpowiadała na pytania i wyjaśniała na bieżąco przepisy PZD. Każdemu nowemu działkowcowi została rozdana broszura „Warzywnik intensywnie” wydany przez KR PZD i Regulaminy ROD.

Delegatura Rejonowa w  Zabrzu

Tym, co służy do pomiaru dobrostanu człowieka jest jego szczęście. Moja teza brzmi tak: dawniej człowiek był znacznie szczęśliwszy niż dzisiaj. Wiem, że teza ta brzmi dziwnie, bo mamy takie przekonanie, że czas w którym my żyjemy jest niezwykły: najciekawszy, najlepszy. Spróbuję jednak swoją tezę udowodnić. Szczęście to jedność zadowolenia i satysfakcji. Zadowolenie jest subiektywne, z różnych rzeczy ludzie są zadowoleni, różne są jego powody. Satysfakcja jest bardziej obiektywna – rozgrywa się jakby na tle innych ludzi, bowiem dotyczy sensu naszego życia, tego co udało nam się osiągnąć. Zadowolenie ma charakter chwilowy, satysfakcja trwalszy, bo jest retrospektywna i wymaga spojrzenia na siebie z zewnątrz.

Od satysfakcji zacznę. Oto dawniej człowiek był szczęśliwszy, bo zestawiał się zazwyczaj ze skończoną liczbą ludzi. Mógł łatwiej niż dzisiaj być najprzystojniejszym, najmądrzejszym czy najlepszym w jakieś dziedzinie. Dawniej więc łatwiej było o satysfakcję. Dzisiaj własne osiągnięcia zazwyczaj są znikome wobec tego, co podają o innych media. Własna uroda czy kompetencje są kiepskie wobec tego co się o ludziach czyta czy ogląda.

Po wtóre, kiedyś człowiek był szczęśliwszy bo nie gonił w nieskończoność, cele były określone. Miał zarobić tylko tyle, by starczyło na wyżywienie. Gdyby chciał zarobić więcej, powiększyć zysk to by grzeszył, a grzechu się bał, bo był autentycznie religijny.

Miejsce w społeczeństwie, czyli urodzenie wyznaczało mu to, co będzie przez całe życie robił, więc wszystko czynił bez pośpiechu, powoli, a przez to dokładnie, tworząc trwałe rzeczy. Do dzisiaj podziwiamy wytwory dawnych mistrzów, ot choćby gotyckie katedry. Czy po wiekach ktoś będzie podziwiał nasze kościoły? Ponieważ można było zrealizować cel życia – szczęśliwość, ta zobiektywizowana była w zasięgu ręki.

A jak jest z subiektywnym stanem szczęścia – zadowoleniem? Obecnie znamy tylko jedno źródło zadowolenie, mianowicie przyjemność. I gonimy za coraz bardziej subtelnymi jej rodzajami. Są nawet tacy, co chcą nałogowo być zadowoleni i z tego powodu muszą iść na odwyk. A kiedyś bycie niegłodnym czy niespragnionym dawało zadowolenie. Inaczej mówiąc: brak bólu i cierpienia dawał szczęście. Nadto poczucie zadowolenia pojmowano bardzo szeroko. Było tak dlatego, że samo życie cieszyło ludzi. Dziś z życia potrafią się cieszyć tylko ci, którym się ono albo kończy, albo wymyka – starzy i chorzy.

Dawniej lud wpatrywał się we władców, odczytywał ich życzenia, naśladował. Teraz władcy wpatrują się w lud, w słupki poparcia i odczytują życzenia ludu. Lud jeśli coś podziwia to wybitnych sportowców, artystów, ale podziwia nie ich wysiłek, ale bogactwo, bo tylko człowiek bogaty jest prawdziwie wolny. Nie ma natomiast ani autorytetów, ani wzorów wedle których lud mógłby żyć. Może dlatego, że zbyt niestabilny jest świat, by tacy się pojawili. Nie wiadomo w konsekwencji do czego dążyć, czego pragnąć.

1 lipca 2020 r.

Bartłomiej Kozera

Autor jest profesorem filozofii,

Prezesem Okregowego Zarządu PZD w Opolu 

1 lipca w siedzibie Delegatury Rejonowej w Zabrzu odbyło się posiedzenie Okręgowego Zarządu Śląskiego poszerzone o osoby obsługujące Walne Zebrania. Ponieważ spotkanie przebiegało w czasie obowiązujących przepisów sanitarnych sala została ozonowana, uczestnikom mierzono temperaturę przed wejściem oraz poproszono o dezynfekcję dłoni.

Na posiedzeniu zostały poruszone ważne w obecnym czasie tematy tj. odbywanie Walnych Zebrań oraz szkolenia dla Struktur Związku. Posiedzenie rozpoczął Wiceprezes PZD, Prezes Okręgu Śląskiego Pan Józef Noski. Przekazał, iż Krajowa Rada PZD na posiedzeniu 25 czerwca podsumowała działanie Struktur w Związku w czasie epidemii oraz podjęła kluczowe decyzje dotyczące WZ, których odbywanie zostało zawieszone w czasie epidemii. Efektem wielotygodniowych prac Krajowej Rady są niniejsze możliwości odbycia WZ:

• odbycie WZ/KD ROD w 2020 r. w normalnych trybie w przypadku małych ROD do 150 członków PZD.
• odbycie WZ/KD ROD w trybie powołania organów komisarycznych (przez analogiczne zastosowanie § 41 w zw. z  43 Statutu PZD),
• szersze zastąpienie WZ przez konferencję delegatów ROD (przez analogiczne zastosowanie  § 57 Statutu PZD),
• odstąpienie od przeprowadzania WZ/KD ROD w 2020r. i (zastosowanie wprost art. 34 ust. 1 ustawy o ROD),
• odbycie WZ/KD w trybie zdalnym (art. 10 ust. 1a ustawy prawo o stowarzyszeniach).

Obecnie decyzja co do odbycia WZ leży w gestii Zarządu ROD.
Następnie głos zabrał Dyrektor biura Pan Mateusz Macianty, który omówił szczegółowo uchwały KR. Podczas dyskusji Pan Dyrektor odpowiadał na pytania uczestników.

Pan Prezes Józef Noski podkreślił rolę szkoleń w Związku. Obecnie ważne jest dostosowanie możliwości ich odbywania do obowiązujących obostrzeń sanitarnych- mówił Prezes. Rolą Komisji Szkoleniowej jest wypracowanie innych rozwiązań, które będą adekwatne do obecnej sytuacji epidemiologicznej.

Spotkanie było bardzo owocne ponieważ pozwoliło rozwiać wiele wątpliwości dotyczących zwoływania WZ przez Zarządy ROD.

D.Wojciechowska – instruktor ds. ogrodniczych

Mały kleszcz może spowodować duży problem zdrowotny, jeżeli zarazi nas boreliozą, wirusowym zapaleniem mózgu lub inną groźną chorobą. Wychodząc na spacer do lasu, parku, czy nawet na działkę możemy narazić się na spotkanie z nim i zarażenie chorobą odkleszczową. Według ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) kleszcze są najgroźniejszymi krwiopijnymi pasożytami zagrażającymi zdrowiu, a nawet życiu ludzi i zwierząt domowych.

Co trzeba wiedzieć?

Kleszcze zimę spędzają ukryte w ściółce. Przy temp. powyżej 5^oC wznawiają swoją aktywność i zaczynają poszukiwać żywicieli. W miastach można spotkać je nawet w XII, gdy temperatury dobowe przekraczają 5–7°C. Największe nasilenie ich występowania jest w V oraz wczesną jesienią (k. VIII do pocz. X). Kleszcze mają dwa szczyty aktywności dobowej – poranny od godz. 8–9 do 11–12 oraz popołudniowy od godz. 16–17 do zmroku.

Kleszcze przebywają głównie na trawie, a także na innych roślinach do 1,5 m wysokości. Biernie czekają na żywiciela. Ofiarę lokalizują za pomocą węchu. Reagują na zapach potu, zwiększone stężenie wydychanego dwutlenku węgla i ciepło. Gdy wyczuwają zbliżającego się żywiciela, rozkładają odnóża i zahaczają się, po zetknięciu z nim. Następnie pełzają (do kilku godzin) w poszukiwaniu dogodnego miejsca do wkucia się. Umiejscawiają się najczęściej w miejscach pokrytych cieńszą skórą – okolice głowy (za uszami), szyja, kark, pachy, pod biustem u kobiet, miejsca zgięć dużych stawów, pachwiny, ręce i nogi. Przebijają skórę i wpuszczają substancje znieczulające i zapobiegające krzepnięciu krwi, i wraz z nimi, zarazki. Ukąszenie często jest niezauważone, gdyż kleszcze aplikują nam substancje znieczulające.

Jak się chronić?

● Najskuteczniejszą metodą zabezpieczenia się przed kleszczowym zapaleniem opon i mózgu jest szczepienie ochronne. Szczepienie podstawowe to 3 dawki szczepionki. Niestety nie ma szczepionki przeciwko boreliozie.

● Najlepiej unikać kontaktu z kleszczami – omijać miejsca, w których występują, m.in. zarośla na skraju lasu, nieużytki, łąki, chaszcze.

● W lesie nie siadać pod krzewami i bezpośrednio na trawie, nie przedzierać się przez zarośla.

● Zakładać ubiór ochronny wybierając się w miejsca możliwej bytności kleszczy – długie spodnie z wywiniętymi na zewnątrz skarpetami, wysokie buty, bluza z długim rękawem włożona szczelnie do spodni, okrycie głowy i szyi, wszystko najlepiej w jasnych kolorach, gdyż łatwiej można je zauważyć.

● Przed wyjściem w plener stosować na odsłonięte części ciała i ubranie dostępne w sklepach środki odstraszające kleszcze.

● Po powrocie do domu, np. z lasu lub łąki, od razu zdjąć i wyprać ubranie, a samemu wziąć kąpiel.

● Chronić zwierzęta domowe. Po każdym spacerze czesać je i sprawdzać, zwłaszcza wokół uszu, pyska, oczu. Stosować obroże przeciw kleszczowe, szampony, specjalne krople lub tabletki.

● Na działce działania ograniczające kleszcze to: regularne koszenie trawy, usuwanie zarośli i chwastów rosnących wokół ogrodzeń, poszerzenie ścieżki, aby przechodząc nie dotykać roślin, ograniczenie liczebności gryzoni.

Usuwamy kleszcza

Jeśli kleszcz bytuje na człowieku do 12 godz. to ryzyko przeniesienia choroby jest małe. Aby doszło do zakażenia, kleszcz musi być wkłuty przez dłuższy czas. Dlatego szybkie i sprawne usunięcie go ze skóry jest tak ważne.

– Kleszcza wysysającego krew nie wolno niczym smarować, będzie wtedy wydzielać intensywniej ślinę i wprowadzać więcej szkodliwych drobnoustrojów do naszego ciała. Należy go jak najszybciej usunąć samemu lub iść do lekarza. Najlepszą metodą jest uchwycenie go pęsetą przy samej skórze i wyciągnięcie pewnym i szybkim pionowym ruchem. Pomocne może być szkło powiększające.

– W handlu dostępne są przyrządy do usuwania kleszczy, np. tzw. kleszczołapki, lasso do usuwania kleszczy, miniaturowe pompki ssące tzw. anty-kleszcz. Po usunięciu kleszcza należy dokładnie umyć ręce, zdezynfekować miejsce ukłucia wodą utlenioną, spirytusem lub innym płynem odkażającym.

– Miejsce, z którego został usunięty kleszcz trzeba obserwować kilka tygodni. W pierwszych kilku dniach po ukąszeniu może być widoczne zaczerwienienie – jest to tylko lokalny stan zapalny. Nie ma wskazań do rutynowego podawania antybiotyków. Jeśli w ciągu 6–60 dni w okolicy ukąszenia pojawi się rumień średnicy minimum 5 cm z centralnym przejaśnieniem musimy skontaktować się z lekarzem. Jest to tzw. rumień wędrujący. W przypadku wystąpienia innych niepokojących objawów (powiększenie węzłów chłonnych, bóle głowy, stawów czy mięśni, stany podgorączkowe) po okresie kilku czy kilkunastu miesięcy od ukąszenia – konieczna jest wizyta u lekarza.

(Źródło: bezpłatna dla działkowców broszura „Uwaga! Kleszcze” wydana na zlecenie KR PZD w 2016 r.)