W jakiej odległości od granicy lądowiska helikopterów można hodować gołębie w ROD?

W jakiej odległości od granicy lądowiska helikopterów można hodować gołębie w ROD?

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2176 z późn. zm.) działkowiec ma prawo zagospodarować działkę i wyposażyć ją w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem. Stosownie do zapisu § 58 ust. 1 regulaminu ROD (uchwalonego przez Krajową Radę Polskiego Związku Działkowców w dniu 01.10.2015 r. ze zmianami wprowadzonymi w dniu 28.06.2018 r.) z zachowaniem odpowiednich warunków sanitarnych i higienicznych, działkowiec może prowadzić na działce wyłącznie chów gołębi, kur i królików, których dopuszczalną liczbę określa zarząd. Hodowla gołębi wymaga uprzedniej zgody walnego zebrania ROD i nie może być prowadzona w odległości do 5 km od granicy lotniska stosownie do wymogów określonych w ustawie – Prawo lotnicze.

Z kolei według art. 876 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1580 z późn. zm.) zabrania się w stosunku do lotnisk hodowania lub wypuszczania ptaków stwarzających zagrożenie dla ruchu statków powietrznych w odległości do 3 km od progu i końca drogi startowej lotniska i 1,5 km od osi drogi startowej lotniska, po obu stronach tej drogi.

Przepisy prawa, jak również przepisy wewnętrzne PZD nie regulują wprost kwestii odległości hodowli gołębi w ROD od granicy lądowiska helikopterów.

Odpowiadając na pytanie o odległość hodowli gołębi w ROD od granicy lądowiska helikopterów – każdą taka sprawę należy rozpatrywać indywidualnie, uwzględniając wszystkie okoliczności danej sprawy. Należy mieć na uwadze kwestię bezpieczeństwa ruchu lotniczego, w szczególności okoliczność, że w otoczeniu lądowiska nie powinny występować przeszkody lotnicze. Nie sposób zatem przyjąć za dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa usytuowanie hodowli gołębi w bezpośrednim sąsiedztwie lądowiska helikopterów.

Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać co do zasady, że chociaż przepisy prawa nie przewidują ograniczeń co do odległość hodowli gołębi w ROD od granicy lądowiska helikopterów, to przy lokalizacji hodowli gołębi w ROD należy kierować się bezpieczeństwem ruchu lotniczego i chociażby posiłkowo, ograniczeniami w tym zakresie dotyczącymi lotnisk, tj. uwzględnić odległości usytuowania hodowli ptaków od granicy lotniska – do 3 km od progu i końca drogi startowej lotniska i 1,5 km od osi drogi startowej lotniska, po obu stronach tej drogi.

Radca prawny – Robert Żychliński

Czy sąsiad ma prawo domagać się współudziału w kosztach wykonania nowego ogrodzenia działki ogrodowej?

Czy sąsiad ma prawo domagać się współudziału w kosztach wykonania nowego ogrodzenia działki ogrodowej?

Nowy sąsiad działkowy planuje postawić ogrodzenie ażurowe swojej działki rodzinnej, które będzie przebiegać bezpośrednio na granicy działki rodzinnej. Do tej pory obydwie działki rodzinne nie były przedzielone ogrodzeniem. W związku z powyższym sąsiad zwrócił się o dofinansowanie połowy kosztów posadowienia ogrodzenia. Czy sąsiad ma prawo domagać się współudziału w kosztach wykonania ogrodzenia?

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2176 z późn. zm.) działkowiec ma prawo zagospodarować działkę i wyposażyć ją w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem. Stosownie do zapisów § 51 ust. 1 i § 52 ust.1 regulaminu ROD (uchwalonego przez Krajową Radę Polskiego Związku Działkowców w dniu 01.10.2015 r. ze zmianami wprowadzonymi w dniu 28.06.2018 r.) ogrodzenie działki nie może przekraczać wysokości 1m i powinno być ażurowe. Na granicy działek, za pisemną zgodą użytkownika sąsiedniej działki, można zakładać żywopłoty.

Przepisy ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, jak również przepisy wewnętrzne PZD nie regulują kwestii  kosztów posadowienia ogrodzenia na granicy działek rodzinnych.

Zagadnienie kosztów rozgraniczenia oraz utrzymania urządzeń rozgraniczających (np. mury, płoty, miedze, rowy) zostało uregulowane w kodeksie cywilnym. Według art. 152 i art. 154 § 1 i 2 kodeksu cywilnego  właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie. Domniemywa się, że mury, płoty, miedze, rowy i inne urządzenia podobne, znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących, służą do wspólnego użytku sąsiadów. To samo dotyczy drzew i krzewów na granicy. Korzystający z wymienionych urządzeń obowiązani są ponosić wspólnie koszty ich utrzymania.

Powyższe przepisy nakładają na korzystających z urządzeń znajdujących się na granicy obowiązek wspólnego ponoszenia kosztów ich utrzymania (np. koszty bieżących napraw i konserwacji postawionego ogrodzenia). Obowiązek ten nie obejmuje natomiast kosztów wybudowania nowego urządzenia. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 24 stycznia 2002 r., III CZP 75/01, LEX nr 50047 „przewidziany w art. 154 § 2 k.c. obowiązek ponoszenia kosztów urządzeń znajdujących się na granicy gruntów sąsiadujących nie obejmuje kosztów wybudowania nowego urządzenia”.

Brak jest przepisów, które nakładałyby na działkowców obowiązek wybudowania płotu, muru lub innego ogrodzenia rozgraniczającego działki rodzinne. Brak jest również w przepisach regulacji stanowiącej obowiązek zwrotu kosztów posadowienia ogrodzenia. Zatem sąsiad nie ma prawa domagać się współudziału w kosztach wykonania ogrodzenia działki rodzinnej. Koszt posadowienia urządzeń stanowiących fizyczną barierę odgradzającą działkę rodzinną stanowi wydatek działkowca, który poniósł koszty budowy.

Radca Prawny Robert Żychliński

Po co robić analizę chemiczną gleby?

Po co robić analizę chemiczną gleby?

Gleba jest kluczowym elementem ekosystemu w ogrodzie. Jest nie tylko podłożem dla roślin, ale również magazynuję wodę i składniki pokarmowe. Jeżeli będziemy wiedzieli jaki ma odczyn pH, oraz czy jest zasobna w makro i mikroelementy, uda się nam osiągnąć większe plony, a rośliny będą pięknie i zdrowo rosły. Jak powszechnie wiadomo nawozy sztuczne powinno się stosować tylko po to, aby uzupełnić niedobór pierwiastków mineralnych w glebie. Ich niedobór może objawiać się niskim plonami, natomiast nadmiar zgromadzony w glebie wpływa na jakość warzyw i owoców. Aby wyeliminować nawożenie” na oko”  powinniśmy skorzystać z analizy chemicznej gleby. Podstawą nawożenia powinny być nawozy naturalne: kompost i obornik, które wzbogacają glebę w materię organiczną.

Sami możemy spróbować określić właściwości gleby na uprawianej przez nas działce poprzez obserwację rośliny samoistnie pojawiające się na uprawianych częściach działki. Znajomość roślin wskaźnikowych pomoże określić np. zawartość niektórych pierwiastków w glebie. Radą również służą Instruktorzy SSI, którzy są obecni w Rodzinnych Ogrodach Działkowych. Ich wiedza o roślinach, pomoże nowym działkowcom prawidłowo uprawiać rośliny. Poprzez lustrację działki i rozpoznanie roślin wskaźnikowych rosnących na działce pomogą przybliżyć właściwości gleby. pH możemy również określić samodzielnie za pomocą kwasomierzy. Najprostszym kwasomierz ze wskazówką należy wbić w wilgotną ziemię po ok. minucie można odczytać wynik.

Analiza chemiczna jaką można wykonać w specjalnych laboratoriach i Stacjach Chemiczno-Rolniczych pomoże odpowiednio dobrać nawożenie do uprawianych roślin, określi jej odczyn pH oraz zawartość metali ciężkich. Jest to metoda bardzo dokładna.

Regulacja pH gleby przed sadzeniem i sianiem roślin jest bardzo ważna. Większość roślin ogrodniczych dobrze rośnie w glebie o odczynie lekko kwaśnym i obojętnym. Jednak są również rośliny o „specjalnych” wymaganiach np. rośliny kwasolubne np. żurawina, borówka amerykańska. Dlatego należy wcześniej zapewnić roślinom odpowiednie pH, aby mogły rośną i wydać plony. Jeżeli gleba ma nieodpowiedni odczyn, utrudnione jest pobieranie składników pokarmowych przez rośliny. Nawet jeżeli ich poziom w glebie jest optymalny rośliny mogą wykazywać objawy niedoborów, np. będzie on widoczny w słabym wzroście.

Analizę gleby powinno się wykonywać co 3-4 lata. Najlepszym terminem do pobierania próbek jest okres wczesnej wiosny lub późnego lata oraz jesień po zbiorze plonów. Jeżeli w czasie uprawy zauważymy, że rośliny słabo rośna a liście zmieniają kolor może to być sygnał, aby wykonać analizę chemiczną.

Decydując się wykonać badanie należy pamiętać o prawidłowym pobraniu próbki. Należy oddzielnie pobrać próbki z części sadowniczej, warzywniczej czy ozdobnej. Pomocny może być szkic działki z podziałem działki na poszczególne części. Należy unikać pobierania próbek z miejsc z brzegu działki, po kompostowniku czy kretowisku. Pamiętajmy, aby nie pobierać próbek w czasie suszy czy nadmiernych opadów.

Próbki z warstw ok. 0-20 cm oraz najlepiej pobierać poruszając się zygzakiem lub po przekątnej. Do pobrania próbek pomocny będzie szpadel lub laska Egnera. Należy pobrać wiele próbek 15-20, włożyć do pojemnika lub wiadra, a następnie zmieszać. Z wymieszanego materiału, należy odłożyć ok. 0,5 kg gleby, jest to nasza próbka uśredniona, którą należy oddać do analizy.

Taki materiał suszymy w temperaturze pokojowej. Wraz z opisem który powinien zawierać: nazwę uprawy, poziom pobrania, termin oraz adres przekazujemy do analizy do najbliższej Stacji Chemiczno-Rolniczej (na terenie Okręgu Śląskiego Stacja znajduje się w Gliwicach ul. Sowińskiego 26 ) bądź laboratorium prywatnego wykonującym takie analizy.

Polski Związek Działkowców szczególnie zachęca działkowców do prowadzenia upraw w sposób ekologiczny bez udziału chemicznych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych.  Śmiało można stwierdzić, że uprawy prowadzone przez działkowców są w ekologiczne. Wykorzystują własnoręcznie uzyskany kompost, gnojówki i wyciągi oraz dobre sąsiedztwo roślin. Wiedza na ten temat jest propagowana w wydawnictwach Związkowych oraz broszurach tematycznych. Młodzi działkowcy również powinni pogłębiać swoją wiedzę na temat ekologicznych upraw. Dzięki temu  uzyskane  plony będą bezpieczne i zdrowe.

 D.Wojciechowska

Instruktor ds. ogrodniczych

zdjęcia: pixabay.com

Jak nabyć działkę w ROD

Jak nabyć działkę w ROD

W ostatnim czasie Jednostka Krajowa PZD oraz biura Okręgowych Zarządów PZD odnotowują gwałtowny wzrost zapotrzebowania na działki w ROD. Gros pytań podczas uruchomionych na okres epidemii dyżurów telefonicznych dotyczy właśnie możliwości nabycia działki. Otrzymujemy również wiele e-maili w tej sprawie.

Poniżej przedstawiamy informację dotyczącą procedury nabywania prawa do działki w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym.

 Uwaga!

 

  • Jednostka Krajowa PZD nie prowadzi wykazu wolnych działek.
  • Przy ustanowieniu prawa do działki uwzględniane jest miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o działkę. Ustawową funkcją działki i ROD jest zaspokajanie potrzeb wypoczynkowych, rekreacyjnych i socjalnych członków społeczności lokalnych. Nie ma możliwości nabycia prawa do działki z daleka od miejsca zamieszkania czy wręcz na drugim końcu Polski.
  • Działki się nie kupuje. Nabywca staje się właścicielem posadzonych roślin, tzw. naniesień i obiektów na działce, natomiast w stosunku do samego gruntu uzyskuje jedynie prawo do dzierżawy.
  • Każdy działkowiec ma prawo do jednej działki.


Działkę w ROD możemy nabyć na dwa sposoby:

 1.     nabycie działki od zarządu Ogrodu – zawarcie umowy dzierżawy działkowej z zarządem ROD

W pierwszej kolejności powinniśmy znaleźć wolną działkę w ROD. Informacji w tym przedmiocie powinniśmy szukać w zarządzie danego Ogrodu. Zwykle kontakt do zarządu ROD wywieszony jest na tablicach informacyjnych w Ogrodzie lub na stronach internetowych. W przypadku trudności z nawiązaniem kontaktu z zarządem ROD, można zwrócić się do właściwego miejscowo Okręgu, który oprócz danych kontaktowych do zarządów ROD na obszarze swojego działania może posiadać również informację o wolnych działkach.

Dane teleadresowe Okręgów PZD znajdziemy na stronie:  http://pzd.pl/oz-pzd.html

W przypadku, gdy zarząd Rodzinnego Ogrodu Działkowego dysponuje wolną działką dopełni z nami wszelkich formalności niezbędnych do nabycia prawa do działki i zawarta zostanie umowa dzierżawy działkowej.

Jeśli zarząd ROD nie dysponuje wolną działką, a prowadzi listę oczekujących na działkę, warto się na nią wpisać, zostawiając do siebie kontakt.

 2.     nabycie działki od działkowca – podpisanie umowy przeniesienia prawa do działki z działkowcem

W tym przypadku warto śledzić ogłoszenia zamieszczane przez działkowców w lokalnej prasie i internetowych platformach ogłoszeniowych.

Jeśli znaleźliśmy działkę „na sprzedaż” należy podpisać z działkowcem umowę przeniesienia prawa do działki, przy czym podpisy pod nią musza być poświadczone notarialnie. Umowa powinna być sporządzona w trzech egzemplarzach – jeden dla zarządu ROD i po jednym dla zbywającego i nabywcy. Samo podpisanie umowy nie świadczy o jej skuteczności. Zbywający działkę musi złożyć do zarządu ROD wniosek o zatwierdzenie umowy załączając jeden jej egzemplarz. Zarząd ROD ma 2 miesiące na zatwierdzenie takiej umowy. Do tego czasu to zbywający prawo do działki (a nie nabywca) jest w dalszym ciągu pełnoprawnym użytkownikiem działki z przysługującymi z tego tytułu prawami jak i ciążącymi obowiązkami.

Bezskuteczny upływ tego terminu jest jednoznaczny z zatwierdzeniem przeniesienia praw do działki.

Zarząd ROD może z ważnych powodów odmówić zatwierdzenia przeniesienia prawa do działki. Odmowa wymaga jednak uzasadnienia na piśmie. A każda ze stron umowy może na drodze sądowej podważyć zasadność takiej decyzji.

Zarząd ROD może także odmówić zatwierdzenia przeniesienia praw do działki, jeżeli jednocześnie wskaże osobę, na rzecz której może nastąpić takie przeniesienie; osoba wskazana przez zarząd ROD składa pisemne oświadczenie o gotowości zapłaty na rzecz działkowca wynagrodzenia w wysokości wskazanej we wniosku o zatwierdzenie umowy terminie 2 tygodni od dnia wskazania. Bezskuteczny upływ terminu jest równoznaczny z uwzględnieniem wniosku działkowca

Wzory dokumentów (umów, wniosków) znajdziemy na stronie: http://pzd.pl/wzory-dokumentow.html

Opłaty dla nowych działkowców

Każdy nowy działkowiec poza wynagrodzeniem za znajdujące się na działce nasadzenia, naniesienia i obiekty wynikające z umowy przeniesienia prawa do działki lub umowy dzierżawy działkowej, zobowiązany uiścić dwie podwyższone opłaty ogrodowe:

1. podwyższoną opłatę ogrodową przeznaczoną na inwestycje, remonty i bieżącą konserwację infrastruktury ogrodowej, której wysokość ustala Zarząd ROD

oraz

2. podwyższoną opłatę ogrodową przeznaczoną na zarządzanie ROD, której wysokość uchwala Okręgowa Rada PZD

Pierwsza z opłat nie może przekroczyć wartości infrastruktury ogrodowej przypadającej na jedną działkę w ROD, natomiast druga nie może przekroczyć 25 % minimalnego wynagrodzenia.

Obowiązkiem każdego działkowca jest także uczestniczenie w pokrywaniu kosztów funkcjonowania ROD poprzez wnoszenie opłat ogrodowych uchwalanych corocznie przez walne zebranie w ROD. Jeśli zbywający działkę nie uregulował ich w roku przeniesienia prawa do działki, nowy działkowiec musi je uiścić w roku nabycia działki. Do opłat ogrodowych należą też indywidualne rozliczenia za użytą wodę i energię elektryczną, jeśli działkowiec posiada przyłącze doprowadzone do działki; te opłaty wnosi się już za konkretne zużycie.

Polski Związek Działkowców

Jeśli działkowiec chce mieć realny wpływ na funkcjonowanie Ogrodu, w którym użytkuje działkę, na to, jak Ogród jest zarządzany, uczestniczyć w walnych zebraniach, kandydować do władz i je wybierać, decydować o opłatach ogrodowych itd., inwestycjach powinien wstąpić do Polskiego Związku Działkowców.

W takim przypadku osoba posiadająca prawo do działki w ROD powinna złożyć do zarządu ROD oświadczenie woli o chęci przystąpienia do PZD w formie deklaracji członkowskiej. Obecnie składka członkowska z tytułu przynależenia do PZD wynosi 6 zł rocznie od działki.

Wzór deklaracji członkowskiej jest dostępny na stronie:  http://pzd.pl/artykuly/21404/92/Wzor-deklaracji-czlonkowskiej.html

KRAJOWY ZARZĄD

POLSKIEGO ZWIĄZKU DZIAŁKOWCÓW

Zioła – rośliny proste w uprawie

Zioła – rośliny proste w uprawie

Zioła stają się coraz częściej uprawiane, warto je mieć „po ręką” aby nasze potrawy były aromatycznie, po prostu pyszne. Ich uprawa nie jest skomplikowana, nie wymaga dużych nakładów pracy, a daje wiele satysfakcji. Można je uprawiać w skrzyniach, donicach bądź w gruncie.

Rośliny te możemy podzielić na dwie zasadnicze grupy jednoroczne i wieloletnie.
Najczęściej z roślin zielarskich jednorocznych wprawiane są: bazylia pospolita, kolendra siewna, majeranek ogrodowy,  cząber ogrodowy, trybula ogrodowa, czarnuszka siewna.

Do wieloletnich możemy zaliczyć: lebiodkę pospolitą, miętę pieprzową, szałwię, lubczyk ogrodowy, tymianek właściwy, rozmaryn lekarski, melisę ogrodową.  
Zioła do prawidłowego wzrostu potrzebują stanowiska słonecznego, osłoniętego od wiatru. Gleba pod uprawę powinna być żyzna, bogata w próchnicę, wolna od chwastów. Wiosną przed posadzeniem roślin, warto zasilić glebę kompostem. W czasie wegetacji glebę należy regularnie odchwaszczać i spulchniać, zwłaszcza w początkowej fazie wzrostu roślin. Warto też ściółkować glebę wokół roślin, dzięki czemu ograniczymy wzrost chwastów oraz parowanie wody z gleby. Zioła nie wymagają tak częstego podlewania jak warzywa, jednak należy o nim pamiętać, aby gleba zbyt nie przeschła.

Najczęściej zioła spożywane są w postaci świeżej, jednak aby przedłużyć czas cieszenia się nimi można je suszyć lub zamrozić.

D.Wojciechowska

instruktor ds. ogrodniczych

Bądź EKO! Rozkładaj ściółkę

Bądź EKO! Rozkładaj ściółkę

W okresie suszy należy szczególnie dbać o okrywanie gleby. Ograniczenie parowania wody z gleby to podstawowe działanie w ochronie zasobów wodnych. Jak zachować wilgoć w glebie?

 Materia organiczna pozyskana podczas pielęgnacji roślin: cięcia drzew lub odchwaszczania może z powodzeniem pełnić role ściółki.

  1. Świeże gałązki gałęzie pozyskane z cięcia drzew i strzyżenia żywopłotów, po rozdrobnieniu można wykorzystać do ściółkowania.
  2. Większą ilość gałęzi można rozdrobnić rębakiem. Zrębki i wióry drzewne to cenny materiał ściółkujący. Nadają się do rozłożenia na przykład pod krzewy i drzewka owocowe i ozdobne. Ściółkę rozkłada się w obrębie korony drzew warstwą co najmniej 10 cm. Wióry i trociny z iglaków należy wcześniej przekompostować.
  3. Wyrwane podczas pielenia chwasty, które jeszcze nie wytworzyły nasion, warto pozostawić w rządkach. W ten sposób ograniczymy parowanie wody z gleby. Podeschnięte rośliny można wrzucać na kompost, a ścieżki wyłożyć następnymi.
  4. Funkcję ściółki może pełnić również materiał kompostowy. Kompost można rozkładać w grządkach warzywnych lub na rabatach. Substancja ulegająca powolnej mineralizacji, będzie dodatkowym źródłem zasilania ściółkowanych roślin.

Dr inż. Anna Ewa Michowska